×

Wyszukaj w serwisie

loader
13 °C

Rynek w Białej

Miejscowość znana jest od 1225 roku. W następstwie wzmożonej kolonizacji, szczególnie niemieckiej, przybrała w 1285 roku nazwę Zülz. W 1428 roku przez Białą przeszły znaczne siły wojsk husyckich, kierujące się w stronę Nysy. Doszło wtedy do krwawych potyczek.  W 1502 i 1503 roku książę piastowski Jan Dobry, oprócz nadania statutów cechowych tkaczom, krawcom, piekarzom i szewcom, nadał mieszkańcom Białej specjalny przywilej, pozwalający na remont zniszczonych murów obronnych. Wielokrotnie miasto trawiły pożary, z czego 2 największe w 1544 i 1791 roku. Po pierwszym pożarze na rynku ponownie wzniesiono budynki drewniane, jedynym nowym budynkiem murowanym był wówczas kościół. Wielkie straty w ludziach poniosła Biała podczas zarazy w 1633 i 1654 roku. Po trzech wojnach śląskich w latach 1740-1763 miasto wraz z całym Śląskiem znalazło się w granicach Prus. W 1747 roku w Białej wybudowano w rynku nowy budynek dla władz miasta określany jako ratusz. Po kolejnym wielkim pożarze w 1793 roku w mieście zaczęto budować murowane budynki.

W stanie prawie niezmienionym rynek przetrwał do 28 lutego 1945 r., kiedy to na jego wschodnią pierzeję wojska radzieckie zrzuciły bomby fosforowe. Budynki wraz z ratuszem spłonęły, a po wojnie zostały wyburzone. W pierwszych latach po wojnie stworzono w tym miejscu zielony skwer, natomiast później spółdzielnia mieszkaniowa postanowiła wybudować tu bloki mieszkalne istniejące do dziś. Pozostała część rynku zachowała swój dawny charakter. Na przełomie XIX i XX w. w budynku obecnego urzędu w Białej mieścił się hotel „Zur Goldenen Krone”, natomiast w budynku przy ul. Rynek 11 (obecnie kamienica mieszkalna) hotel „Weisser Adler”. Ciekawostkę odnośnie bialskiego rynku stanowi także fakt, że na 9 budynków po stronie zachodniej, przed drugą wojną światową w ośmiu mieściły się karczmy. Wśród mieszkańców popularne było powiedzenie: 9 domów, 8 błogosławieństw.

Gmina Biała
ul. Rynek 10, 48-210 Biała
turystyka@biala.gmina.pl